Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

Μεσόγειος


Πέρα από τις κορυφογραμμές
Πάνω από τα στρώματα του ουρανού
Διασχίζοντας τα γαλάζια και τα μαύρα κύματα
Με την άλλη άκρη της
Μόνο γραμμές που ενώνουν βλέπουν τα μάτια μου
Που είδες εσύ διακεκομμένες;
Μεσόγειος...
Κι εμείς στριμωχτήκαμε στα όρια!
Κι εμείς δεχθήκαμε να είμαστε
μια φούχτα κακομοίρηδες...
hana

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

απύθμενο χάος


Σαν ένα εκκρεμές μεταξύ χαράς και λύπης
κυκλωτικά ρεύματα ποταμού που ορμάει στις εκβολές.
Αδηφάγο το μέσα μας
ζητά συνέχεια κι άλλο...
Άλλο, τι;
Μια τεράστια τρύπα χωρίς βυθόμετρο
σπάει το κοντερ της ταχύτητας κατάβασης.
Η βουτιά στα άδυτα της αβύσσου!
Όταν ακουστεί ο ήχος της πτώσης
έλα να μου πεις να ράψω τα φτερά σου.
Μέχρι τότε αυτό που ακούς είναι τα γρατζουνίσματα
στα τοιχώματα του σκοτεινού τούνελ,
στο απύθμενο χάος...
hana

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

έτσι είναι η ζωή;


πάντα με αναστάτωνε αυτή η έκφραση
γιατί
ήθελα να είναι αλλιώς
κι αυτό το αλλιώς το σκέφτομαι ακόμη
το ζωγραφίζω στον αέρα
το ψιθυρίζω στο αυτί των φίλων μου
και ενίοτε το διαδηλώνω...
σαν μουσική το φαντάζομαι αυτό το αλλιώτικο
σαν χορό ξέφρενο στο πλήθος
και σαν αεράκι που σηκώνει τα νερά της λίμνης
μα όταν έρθει η ώρα να αφήσω την κούραση στο μαξιλάρι
το ξέρω καλά
πως έτσι είναι
εναντίωση και συμφιλίωση μαζί της
αέναα
έτσι είναι η ζωή
μα ποιος ξέρει;
Μπορεί και να μην είναι έτσι...
hana