χορεύεις;

... ξυπόλυτη πάνω στο φρεσκοποτισμένο γρασίδι!

... πέρα η θάλασσα ασημένια στο μαύρο φόντο της νύχτας...

...το πικάπ έστελνε τη μουσική από το ανοιχτό παράθυρο της βεράντας

και κείνη η λευκή κουρτίνα που ανέμιζε...

-χορεύεις;

hana

Chavela Vargas, αντίο...

Τι απλή που είναι η ζωή!

Το σύμπαν στέλνει ένα αστέρι του στη γη

κι έπειτα το παίρνει πίσω...

Καλή επιστροφή στα αστέρια Chavela Vargas!

hana

γιατί;

Kι έπειτα ήρθε η εφηβεία...

Ποιος καθρέφτης θα άντεχε την αγωνία των δοκιμαστικών ειδώλων μας;

Ποια παρέα τις αέναες αναζητήσεις;

Άλλος χαμένος στις μελωδίες του κόσμου,

άλλος στην αλητεία της καρδιάς του.

Τι έμεινε τώρα πέρα από κείνο το 'γιατί' που σε ρωτούσα συχνά;

Αχόρταγες απορίες και σημεία στίξης που δεν απαντήθηκαν ποτέ.

Ούτε του ήλιου το φως βοήθησε,

ούτε το χλωμό φεγγάρι.

Άλλαξε βλέμμα η ματιά σου

και το δικό μου περπάτημα έγινε βιαστικό.

Η ζωή μας οδήγησε σε δρόμους άγνωστους.

Πολλά μάθαμε

μα πάντα εκείνο το "γιατί"

μένει αναπάντητο...

hana

Αύγουστος ήταν....Φτου, ξελευτερία!

Αύγουστος ήταν και όλα έδειχναν πως ο χειμώνας θα είναι για μας

Τα σπαρμένα χωράφια χάριζαν όλο το κίτρινο χρώμα τους στα παιδικά μας μάτια

Γρατζουνιές στα γόνατα από τη βιασύνη μας να φτάσουμε,

μα πού τρέχαμε για το Θεό;

Από τις μακρινές βόλτες κρατούσαμε τα αγκαθωτά λουλούδια κι έπειτα στολίζαμε εκείνο το λιτό θερινό δωμάτιο των διακοπών

Μια φέτα με φρέσκια μαρμελάδα ροδάκινου από τα χέρια της μητέρας κάθε απόγευμα

Πάντα μια ζακετούλα για την αυγουστιάτικη ξαφνική δροσιά

Μια υπόσχεση στα αστέρια κάθε βράδυ

Κι οπωσδήποτε στη θάλασσα ραντεβού με το κατακόκκινο φεγγάρι...

Θυμάσαι πως νικήσαμε το φόβο;

Θυμάσαι πως κρατούσαμε τα μυστικά;

Θυμάσαι πως δοκιμάζαμε την ωριμότητα;

Πως θα είσαι; Πως θα είμαι...

Νομίζω πως εκείνες οι δοκιμές πτήσης δεν πήγαν χαμένες...

Μάθαμε να πετάμε για αρκετά χρόνια στα σύννεφα

Αύγουστος ήταν, όπως και τώρα.

Θα θελες να παίξουμε κρυφτό όπως και τότε με τα παιδιά από την επάνω γειτονιά;

Φτου ξελευτερία θα λέμε πάλι!

Φτου, ξελευτερία!

hana

για την Εύη!

να ποτίζετε τα άνθη της...

Tην αγάπη, την αληθινή αγάπη, τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει

Kάτι άλλο θα είναι, με άλλη γεύση, άλλο άρωμα, άλλο όνομα

Mην ξεχνάτε να ποτίζετε τα άνθη της...

hana

για να δείτε υπότιτλους πατήστε "CC"

λίγες σταγόνες από ελληνική τζαζ...Πετρολούκας...

Ήταν μια λεξούλα μόνη της, το "αχ" , που ήρθε και τη συνάντησε μια άλλη, το "βαχ". Οι δυο τους τρύπωναν στα χείλη των ανθρώπων... Μα ο Πετρολούκας έκανε τις λέξεις αυτές μουσική για να αλαφρύνει η ψυχή των ανθρώπων και να μπορούν να συνεχίσουν να χαμογελούν...από το Βορρά ως το Νότο κι απ' την Ανατολή στη Δύση...Οι δυτικοί ονομάζουν τη μουσική του τζαζ, εμείς ...ξέρουμε...

hana

Παραμύθι ήταν!

Παραμύθι ήταν!

Ένα παραμύθι που πολλοί πιστέψαμε...

Στην τελευταία του σελίδα ένας δράκος περιμένει να φάει τους πρωταγωνιστές...

Μπορούμε να το αλλάξουμε άραγε, να γράψουμε εκείνο το όμορφο "ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα;"

Άμα δε γίνεται, ας το γράψουμε από την αρχή!

hana