ήταν ωραίο αυτό το καλοκαίρι;

Ένα βήμα μετά

Ακριβώς στο όριο

Φοβάσαι πως

Η μπάντα ίσως δεν παίξει για μας σύντομα

Στα χέρια σου κρατάς την αυταπάτη

Αναζητώντας σημείο εκκίνησης

Λες να χάθηκε το φθινόπωρο;

Λες να κρύφτηκε στα μάτια σου για πάντα;

Αρκεί μια αστραπή

Μια λάμψη ιδέας

Μια σφιχτή παλάμη

Κι έπειτα;

Πάλι θα φοβηθείς;

Πάλι θα κρυφτείς στην ομπρέλα των δισταγμών σου;

Καλοκαίρι που έχασε το πρώτο του συνθετικό

Για να μεταβούμε χωρίς εισιτήριο

Στο χειμώνα που έρχεται χωρίς δώρα πάλι

Μα εσύ μπορείς να ξεδιαλύνεις τώρα της ομίχλης τα περιγράμματα

Μπορείς να διακρίνεις τα σχήματα και τα χρώματα

Της αέναης υπνοβασίας

Πάνω στο κουφάρι των παιδιών σου

Ήταν ωραίο αυτό το καλοκαίρι;

Μα ήδη έφυγε μακριά...

hana

για καληνύχτα

Δε θέλω να ξέρω τα λόγια...

μου αρκεί αυτό το άκουσμα

σαν το χάδι από νυχτερινό αεράκι ανάμεσα στα φυλλώματα...

Γνώριμο μου ακούγεται αλλά είναι σαν καινούργιο!!!

Μακάρι να φέρει ένα ήρεμο ξημέρωμα απ' άκρη σ' άκρη αυτού του πλανήτη!

hana

για τον έρωτα...

Ζεστό το μεσημέρι

Κι όσα ήρθαν με τον άνεμο

Ξεχάστηκαν κάτω απ΄τον ίσκιο της μουριάς

Σε μια βρεγμένη αυλή

Να αιωρείται η κούνια σαν εκείνο τον υπαινιγμό...

Βλέπεις η θλιμμένη η φλογίτσα της ματιάς σου

Ήξερε όλα τα μυστικά της βασίλισσας...

Στιγμές ακίνδυνες από υπεκφυγές και απορίες

Σε ένα διάλογο που δεν του ορίσαμε την αρχή και το τέλος

Μόνο τα τζιτζίκια συνόδευαν κάθε νωχελική κίνηση του χεριού σου

Κάθε φορά που αναστέναζες γλυκά από τη ζέστη

Ο Αύγουστος, ο μεγάλος κι ο μελαγχολικός μήνας μας!

Με όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν αυτής της άτακτης ενηλικίωσης

Με όλα εκείνα που έπονται του αβέβαιου μέλλοντός μας

Μόνο τις δικές σου υποσχέσεις φορώ κατάσαρκα

Επειδή η αγκαλιά σου ξέρει από τις γλώσσες και τις ανείπωτες

Μόνο τις δικές σου λέξεις κρατώ στη συλλογή με τα πολύτιμα

Και δε θ' αργήσει ο καιρός που ό,τι κι αν γίνει

Ο κόσμος αυτός θα γονατίσει στο μεγάλο αδιανόητο συμβάν

Γιατί πάντα κάτι πιο ανεξέλεγκτο έρχεται και διαλύει το προβλεπόμενο...

Έτσι αντιλαμβάνομαι τον έρωτα

Να φορά τις φτερούγες της ελευθερίας

Και να έχει οπωσδήποτε το δικό σου το όνομα

hana

υπόσχεση!

Εκείνος ο γρύλος μάτια μου

μέσα στη νύχτα,

πόσα τραγούδια είπαμε μαζί!

Κι έτσι που έσταζε η χαρά

στην αγκαλιά σου

μια κουδουνίστρα παιδική

σου θύμισε τα όνειρα

που ξεκινούσαν

χωρίς εισιτήρια

για τόπους άλλους

κάτι ώρες διάφανες

που ξεκολλά η καρδιά από το γέλιο του μωρού

και σαν αερόστατο χάνεται σε ύψος ροζ...

Καλοκαιρινή νύχτα στο μαξιλάρι,

για λίγους κι εκλεκτούς

το αστροπέρασμα

κι η μοίρα του φεγγαρόφωτου

να μπλέκει με ένα ντριν ποδηλάτου.

Πόσο ν' αγαπήσεις την ευτυχία

όταν έρχεται καταπάνω σου;

Φύσα γλυκά το μυστικό

κι ό,τι θέλεις θα γίνει.

Υπόσχεση!

hana

του πατέρα μου...

Ποιος καθορίζει την ώρα αναχώρησης των ψυχών;

Ποιος κλείνει το ραντεβού με τους Αγγέλους;

Χαράματα ταξιδεύουν στους ουρανούς;

Πάντα μου έλυνες τις απορίες πατέρα.

Μια κοντέσα ήμουν για σένα.

Μια μικρή, ευαίσθητη πριγκίπισσα που της έκανες τα χατίρια.

Χάδι γλυκό στα μαλλιά,

υπόσχεση αξέχαστης καληνύχτας.

Ποιος να το λεγε πως στεγνώνουν τα δάκρυα

κι όλα αποκτούν μια άλλη σημασία;

Οι παλμοί της καρδιάς,

οι σφυγμοί των καρπών,

η σκιά στο μαξιλάρι,

το λευκό δωμάτιο,

οι ήχοι του διαδρόμου,

η ρυθμική πτώση των σταγόνων του ορού,

το απαλό σφύριγμα του οξυγόνου...

Ποιος δίνει την εντολή εκκίνησης για το τελευταίο ταξίδι;

Δε λέω αντίο.

Αφού το είχαμε βάλει στη λίστα με τα ανεπιθύμητα.

Τίποτα που αγαπάμε δεν τελειώνει μου έλεγες!

Ούτε κι αυτό το τραγούδι που πολύ μου άρεσε να μου τραγουδάς με την κιθάρα σου...

" Και η βάρκα γύρισε μόνη δίχως μέσα τον ψαρά..."

Καλή αντάμωση πατέρα!

hana

απρόσμενη επίσκεψη πεταλούδας...

Μέσα στη βουή των λέξεων

Eκεί που συναντήθηκαν τα προσωπικά νοήματα

Μεσημέρι καιρός

Ζεστό σύννεφο που δίστασε τη βροχή

Πολλές οι εικόνες

Άλλες με μια δόση ματαιότητας

Άλλες με την συνηθισμένη ροή τους

Σινεφίλ για μια σκηνοθεσία ζωής

Λόγια του κρασιού

Λόγια της συμπάθειας

Λόγια απροκάλυπτου εγώ

Λόγια ταπεινής αίσθησης

Λόγια φευγάτου έρωτα

Λόγια μικρής ανακωχής

Λόγια σπαθάκια έτοιμα για ρήξη

Ποτάμι γέλιου ανυπεράσπιστου

Περαστικά χαμόγελα

Γιατί κανείς δεν βιάστηκε να νικηθεί ή να νικήσει τον οιωνό

Μόνο σάστισε για μια ανέμελη στιγμή

Από την απρόσμενη επίσκεψη της πεταλούδας...

hana

για την υπέρβαση!

Εκείνο που φοβάσαι περισσότερο

η αυθαίρετη βλάστηση ιδεών

στους χέρσους κήπους του μυαλού μου

την πιο ανύποπτη στιγμή

πέρα απ' τον τοπογραφικό χάρτη

που εσύ μου όρισες

για να χτίσω τη σκέψη μου,

για να βάλω τα όνειρά μου.

Να το ξέρεις, όμως!

Η υπέρβαση δεν είναι συνεπής

σε κανένα ραντεβού

με τυχοδιώκτες...

hana