Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Θα αντισταθώ...


Ήθελα μόνο να μας βλέπω με μάτια γελαστά
να ανταμώνουμε όπως πριν
κάτω στη θάλασσα
περιμένοντας το καράβι της υποδοχής!
Nα έρχονται οι αγαπημένοι
κι εμείς να στρώνουμε γιορτινό τραπέζι!
Mουσική, χορός, φωτογραφίες...
Να ψήνουμε κέικ
και να το μοιράζουμε στη γειτονιά...
Δεν ήταν τίποτα σπουδαίο η ευτυχία...
η πόρτα ανοιχτή και το παραθυρόφυλλο με την κουρτίνα τραβηγμένη...
Θα γυρίζω πίσω.
Θα επιστρέφω όσο η μνήμη επιτρέπει...
Ταξίδια του νου ανέξοδα
με τον εισπράκτορα να κρατά στα χέρια μόνο ένα μικρό απόκομμα
από όσα δεν πρόλαβα να ευχηθώ
και που τώρα στοιχειώνουν στα έγκατα του μέλλοντος που μου αφαίρεσαν βίαια.
Θα κατέβω πάλι στη θάλασσα
θα ταΐσω τους γλάρους με όσα ψίχουλα απόμειναν από το ψωμί που με χόρτασε
και θα χαιρετίσω τα καράβια του αποχωρισμού...
Θα αντισταθώ στην όποια φυγή,
θα αντισταθώ στο βοριά που θα φέρνει τα κύματα στην προκυμαία...
hana

2 σχόλια:

  1. Θα επιστρέφω όσο η μνήμη επιτρέπει...
    Ταξίδια του νου ανέξοδα..
    Mε μόνο ξόδεμα,τη καρδιά,που πάντα ανοίγει πανιά στις θάλασσες της ζωής,της αγάπης ,και του Ερωτα..Ετσι,μάθαμε να ''κατακτάμε''τους ορίζοντες του ονείρου.
    Καλώς ανταμώσαμε στα δικά σου σημεία hana:)
    Καλές διαδρομές,με ούριο άνεμο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα ταξίδια έχουν ενδιαφέρον όταν υπάρχει η κατάλληλη παρέα...
      μόνος του κανείς, ούτε στον παράδεισο...
      Καλώς όρισες pyroessa!!!
      Καλό μας ταξίδι!!!
      :)

      Διαγραφή