Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Θα σε αγαπήσω λοιπόν!


Βιάστηκες!
Η λάμψη που ακολούθησες ήταν μικρής διάρκειας.
Έσβησε μαζί με το τέλος της βαθιάς αναπνοής της έκπληξής σου
μπροστά στην εφήμερη ευδαιμονία της υλικής υπόστασης του πόθου σου.
Γελάστηκες!
Το έμαθες με τρόπο που τώρα δε σου αφήνει περιθώρια επιστροφής.
Ό,τι έγινε, μένει σημάδι
και ματώνει κάθε λίγο τα χείλη
που δαγκώνει η μετάνοια.
Απλώνεις χέρια ικεσίας
μα ποιος να ακούσει τώρα πια;
Έστειλες τους Αγγέλους σου στην κόλαση
και το νερό που σε ξεδιψά δηλητήριο.
Να σε μαλώσω;
Δε θα αλλάξεις θέση.
Να σε σπρώξω;
Έγινες υδρόγειος σφαίρα και θα ταξιδεύεις αέναα στο σύμπαν.
Θα σε αγαπήσω λοιπόν!
Με κείνο τον τρόπο το δυνατό
που μπορεί να αλλάξει την τροχιά σου
και πού ξέρεις μπορεί να αλλάξουμε μαζί και της γης την τροχιά...
hana

4 σχόλια:

  1. Ανώνυμος18/10/12, 1:09 μ.μ.

    Καλημεραα!
    μερικες φορες δεν μπορουμε πια να αντιπαλεψουμε το ειναι μας....οταν ολα εχουν γινει ενα μεσα μας... και χαρα και πονος και αποχωρισμος και θυμος κι αγαπη....
    Τοτε, ας αφεθουμε μονο στην αγαπη και ο χρονος θα την κανει να μην ποναει πια.....
    καλο υπολοιπο! ;ο)
    vailie-in-escapeland.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντων δε όλων η αγάπη!
    Καλό σου απόγευμα!
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και να που άλλαξε χρώμα ο ουρανός
    γοργά τα σύννεφα ξανοίξαν.
    Τόσο που γλύκανε η βραδιά
    και μέρεψε ο μπάτης,
    που ξέχασε την πρωινή καλοκαιριά!
    καλό απόγευμα.. τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια που συνόδευσαν την επίσκεψή σου!
      καλό απόγευμα και σε σένα!
      :)

      Διαγραφή